Natuur en fotografie

maandag 8 juni 2026

Van Inverness naar Anstruther

Vandaag hebben we een flinke rit voor de boeg. We schatten zo'n 250 kilometer. De eerste stop onderweg naar Anstruther is Queen's view bij Pitlochry. Het is een van de mooiste en bekendste uitzichtpunten van Schotland. Of het naar Koningin Isabella, vrouw van Robert the Bruce genoemd is of naar koningin Victoria is niet geheel duidelijk. Koninklijk is het uitzicht zeker. In Pitlochry drinken we koffie en bezoeken we wat alleraardigste winkeltjes. We gaan weer verder en komen in Falkland, een klein historisch dorp in Fife, centraal Schotland. Je waant je in de 17e of 18e eeuw. Niet voor niets dat de serie Outlander hier een aflevering heeft opgenomen. Falkland Palace was het favoriete jachtslot van de Stuart-koningen. Mary, Queen of Scots heeft hier graag tijd doorgebracht. Leuk weetje, hier ligt de oudste nog bestaande tennisbaan ter wereld. De Falklandeilanden zijn overigens indirect naar dit dorp vernoemd. We rijden een mooie route langs de kust en doen St.Andrews aan, 20 kilometer voor onze einbestemming van vandaag. In 1410 werd de universiteit van St.Andrews gesticht. Het heeft nu zo'n 8000 studenten. St.Andrews groeide uit tot de kerkelijke hoofdstad van Schotland, de ruïnes van de imposante kathedraal getuigen daar nog van. Dan door Crail naar Anstruther, waar onze B&B The Spindrift is gelegen. Dit charmante vissersdorpje ligt tegenover Edinburgh aan de Firth of Forth. Onze B&B is een parel. We worden vriendelijk ontvangen en rondgeleid in dit prachtige huis. De gastvrouw raadt ons The Waterfront aan, een restaurant direct aan de haven. Het blijkt een gouden tip. We werpen nog een blik op de haven, waar de boot ligt die ons morgen hopelijk naar het eiland May brengt en zoeken dan onze kamer weer op. Die 250 kilometer kloppen wel. Het is een prachtige rit geweest door een afwisselend landschap. Dit verveelt nooit.

Queen's view

Queen

Falkland Palace

Falkland, The Covenanter hotel

Falkland Palace

Falkland

St.Andrews cathedral

St.Andrews

Crail

Anstruther

zondag 7 juni 2026

Fortrose, Chanonry Point

Na het ontbijt dat door gastheer Paul van B&B Jacobite Rose is klaargemaakt gaan we nog even Inverness in. Bij Highland House of Fraser kopen we een plaid voor onze bank thuis. De winkel is gespecialiseerd in het maken van kilts. De medewerkers lopen er in de winkel ook in rond. Genoeg geshopt, tijd voor Chanonray Point. Deze plek ligt tussen Fortrose en Rosemarkie op het schiereiland Black Isle, het is maar een kwartier rijden vanuit Inverness. Waarom Chanonry Point? Het heeft alles te maken met de kans op het zien van tuimelaars en dat zonder een boot te hoeven charteren. We parkeren de auto bij een van de oudste golfclubs van Schotland (1793) en lopen een paar kilometer over het strand naar de vuurtoren. De tuimelaars komen dicht bij de kust om op zalm te jagen. De beste kans is bij opkomend tij als de tuimelaars achter de zalm aangaan die door de (relatief) smalle geul zwemmen. We staan met ongeveer zestig mensen te wachten. Wachten. Wachten. Dan ineens zien we activiteit. Geen springende dolfijnen zoals eens in het dolfinarium van Harderwijk maar we mogen wel een paar ruggen en vinnen bewonderen. Ik maak zelfs nog foto's van eiders en Jan-van-genten. Bij de golfclub eten we een sandwich en kijken uit over het water. Ook deze dag kan niet meer stuk. Na een paar boodschappen bij Tesco relaxen we in onze B&B. Om 18.00u eten we bij Hootananny, een multy award-winning pub and restaurant.

tuimelaar

eiders

Jan-van-gent

zaterdag 6 juni 2026

Van Borgie naar Inverness

We nemen hartelijk afscheid van de humoristische eigenaresse van Borgie Lodge, na een uitgebreid Schots ontbijt met haggis en black pudding. Daar kunnen we tot vanavond mee verder. We kijken nog even bij Skerray harbour. Het is eb, zeehonden laten zich nu niet zien. We zoeken nog even naar zeearenden, maar dat lukt ook niet helaas. Via de 836 rijden we zuidwaarts en stoppen in Lairg voor koffie. Het gebak ziet er zo lekker uit, dat we ondanks het stevige ontbijt toch samen een stuk nemen. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat Nancy maar één hap heeft gehad. De rit gaat verder naar Falls of Shin. Een woelige rivier baant zich een weg tussen de rotsen. Het moet een geweldig gezicht zijn als over enkele weken de zalmen tegen de stroom in willen zwemmen en springen. De volgende stop is in Dornoch. Het is een charmant stadje aan een zeearm aan de oostkust van de Schotse Hooglanden. Ken je Janet Horne? Zij was het laatste officiële slachtoffer van de heksenverbranding van Schotland. We kunnen dus gerust zijn. Nu is het nog ongeveer 60 kilometer naar Jacobite Rose, onze B&B in Inverness. We zien een rode wouw en parkeren de auto om foto's te maken. De vogel staat er mooi op. Van de weldadige rust van de Schotse Hooglanden komen we in het bruisende Inverness aan. Dat is even wennen. Na onze intrek in ons onderkomen voor twee nachten begeven we ons naar het centrum. Het lijkt alsof alle paradijsvogels van Schotland hier neergestreken zijn. Vandaag is het 'Pride'. De sfeer is uitbundig en vriendelijk. Wel druk, maar dat had ik al vermeld. We gaan weer op tijd slapen na een prachtige rit.

Skerray harbour

vrijdag 5 juni 2026

Borgie

Omdat we gisteren veel gereden hebben gaan we vandaag wat meer wandelen in de omgeving. Vanaf ons hotel lopen we naar Torrisdale Beach. Onderweg zien we enkele herten in de verte. Ook de baai is prachtig, we raken eraan gewend. We gaan even terug naar het hotel om daarna naar Bettyhill te gaan. Er is een kleine shop met een benzinepomp. We gooien de tank alvast vol voor morgen. In een oude kerk is het Strathnaver Museum gevestigd. Het vertelt onder andere het trieste verhaal van de vroeg 19e eeuwse Highland Clearances. Huizen van arme boeren werden platgebrand door landlords, zodat de grond gebruikt kon worden voor schapen. Veel verdreven mensen zochten hun heil elders, soms zelfs door emigratie. Het museum is een parel, dat de entreeprijs zeker waard is. We vervolgen onze trip naar Farr Bay en ik focus op vogels. Die zijn er zeker. Daar waar de rivier bijna in de zee uitkomt zien we bontbekplevieren, fitissen, graspiepers, oeverlopers, zanglijsters en tapuiten. Deze laatste broeden in holen op de grond. Nou, die zijn er te over. Overal zien we konijnenholen en huppelende konijnen. Bij de zee zitten enkele middelste zaagbekken verscholen aan de rotsige kant. We eten weer heerlijk in het hotel en zoeken onze kamer op. Misschien zijn er vanavond herten te zien die afdalen uit de heuvels.