Portree

We besluiten naar het meest westelijke punt van het eiland te gaan, Neist Point. Het staat bekend om het prachtige uitzicht en een mooie vuurtoren. De weg ernaar toe is op veel plaatsen smal , zoals wel meer op Skye. Soms moeten we slalommen om de gaten in de weg te vermijden (pot holes). Het wordt er niet gemakkelijker op naarmate we dichterbij komen. De mist, of laaghangende bewolking, wordt dikker en dikker. We komen uiteindelijk op een parkeerplaats aan, maar zien nu nauwelijks een hand voor ogen. Neist Point zal ongetwijfeld mooi zijn, we moeten het maar doen met een schilderij ervan dat in ons huisje hangt, De terugweg naar Portree is er weer een van slalommen. Nu krijg ik het voor elkaar om toch een pot hole mee te pakken. We schrikken van de knal en komen bij met cappucino en gebak bij Lephin Cafe. Ik loop even naar buiten om te kijken of we geen lekke band hebben. We hebben geluk. De mist trekt langzamerhand op en er verschijnt zowaar een mager zonnetje. We laten de auto staan bij het huisje en controleren nogmaals of de band nog hard is. Dat is ie. Er is een mooie rondwandeling bij Portree, Scorrybreac Circuit geheten. Het eerste stuk gaat langs Loch Portree, met mooi uitzicht over de baai met de gekleurde huisjes. Het stenige pad brengt ons hoger en hoger en we lopen door een bos  van varens. Helaas geen zeearenden te zien, wel meeuwen en kraaien. We horen een koekoek en barmsijzen, zonder deze te zien. Langs het pad staan veel wilde bloemen. De fuchsia kleurt schitterend rood. Als we weer in het plaatsje zijn stappen we de Isles Inn binnen, waar we alcoholvrije Guinnes drinken. Heerlijk. In het huisje bereid ik de warme hap. De rest van de avond doen we niet veel. Ook fijn.

schilderij van Neist Point

Portree

Portree

bonte kraai

grote mantelmeeuw

fuchsia

grote mantelmeeuw

Raasay

Elgol en Loch Choruisk

We nemen telefonisch contact op met 'Bella Jane', een bedrijf dat in Elgol boottrips verzorgt. We leggen een trip vast om 10.45u, tijd genoeg om naar Elgol te rijden. De rit naar dit plaatsje duurt ongeveer anderhalf uur en gaat door een prachtig dal in de Cuillin Hills. Er is nauwelijks verkeer op de weg en ik kan als bestuurder van de auto ook genieten van de vergezichten. We gaan aan boord van het kleine schip met nog zes andere liefhebbers. Ondanks het mistige en wat miezerige weer is de boottocht naar Loch Choruisk aangenaam. Een groep kuifaalscholvers (shags) rust uit op een rots in de zee. Vlakbij de aanlegplaats rusten zeehonden op de rotsen. Een solitaire aalscholver heeft een eigen rotsje gevonden. Ik word vrolijk van twee voorbijzwemmende middelste zaagbekken. Ineens zien we een Jan-van-gent. Ik richt mijn camera en kan 'm nog net vastleggen voordat hij met een duizelingwekkende snelheid in het water duikt. De foto is verre van goed (ronduit slecht), maar voor mij even voldoende om een herinnering te hebben aan deze prachtvogel. Op de terugweg naar Portree eten we bij een prima pizzeria. Bij ons huisje zingt de zanglijster zijn hoogste lied.

bij Loch Choruisk

kuifaalscholvers

zeehond

zeehond

zeehonden

zeehond

zeehond

zeehond

zeehonden

zeehonden

aalscholver

middelste zaagbekken

middelste zaagbek

middelste zaagbek

Jan-van-gent

zanglijster

Fairy pools & Dunvegan Castle

We rijden naar de oevers van Loch Harport. Daar ligt de oudste en enige nog actieve distilleerderij van het eiland. We slaan de tour maar over, omdat we toch niet willen proeven en we vaker een distillery hebben bezocht. De verzameling flessen in de shop en de bijbehorende prijskaartjes maken indruk. We gaan verder naar de Fairy Pools, een reeks kristalheldere bergpoelen en watervallen langs de rivier de Brittle. Het water heeft een turquoise kleur, veroorzaakt door filtering van de rotslagen. De naam 'Fairy Pools' verwijst naar Schotse folklore. Het water zou zo helder zijn dat er feeën zouden wonen. Of zouden de naamgevers ook eerst naar Talisker zijn geweest? Zesenveertig jaar geleden hebben we Dunvegan Castle bezocht. Het staat er nóg. Niet verwonderlijk overigens als je bedenkt dat de clan MacLeod er al sinds ongeveer 1200 over waakt. Het motto van de clan is 'Hold Fast', het verwijst naar vastberadenheid, trouw en onverzettelijkheid.  Er hangen veel schilderijen van Clanhoofden aan de wanden van het kasteel. Een opvallend item in een vitrine is de locket met een haar van Bonnie Prince Charlie. We hebben gereserveerd bij Stein Inn, dat bekend staat om de goede visgerechten. De herberg is de oudste op Skye en ligt in het kleine vissersplaatsje Stein op het schiereiland Waternish. Het eten is er heerlijk. De route terug naar Portree gaat door de Red Cuillin. In ons huisje doen we het gebruikelijke schrijfwerk onder het genot van een kop thee. Daarna lekker op de bank. Op naar de volgende dag.

'Hold Fast'