Sallandse heuvelrug

Voor de tweede keer deze maand gaan Johan en ik op zoek naar het korhoen op de Sallandse heuvelrug. De vorige keer hebben we er geen gezien. Vroeger kwam het korhoen in behoorlijk grote aantallen in Nederland voor. Nu is er nog een groep van 25 korhoenders op de Sallandse heuvelrug.. Het betreft een populatie die uit Zweden is geïmporteerd. Met veel geluk zou een broedsel het kunnen redden. Ieder jaar worden er weer korhoenders uitgezet. Stoppen met de redding van het korhoen mag niet in verband met Europese regels. We zien zowaar enkele korhoenders op grote afstand, nadat we ook al een ruigpootbuizerd ontdekten. De staartmezen zitten dichterbij. Dat levert leuke plaatjes op van deze beweeglijke acrobaten. Dev totale opbrengst qua vogels valt vandaag tegen. We troosten ons met de gedachte dat de wandeling van zo'n 12 kilometer een prachtige tocht is door dit schitterende gebied.

korhoen

korhoen

ruigpootbuizerd

staartmees

staartmees

staartmees

Wandeling Vasse

Het is een prachtige dag om een mooie wandeling te maken. Nancy en ik kiezen er een uit het boekje 'Wandelen op de Twentse Wallen' van Truus Wijnen. Route vier start bij de molen van Bels. We hebben 18 kilometer voor de boeg. De tocht gaat over prachtige paden langs verhoogde essen en houtwallen en door  bossen. De focus ligt niet op het fotograferen van vogels. Ik heb mijn camera echter niet voor niets meegenomen. Gelukkig maar, want ik kom mooie spechten tegen. Nancy wijst me op de groene specht, terwijl ik naar de grote bonte kijk. Als we bij de mosbeek aankomen kijken we hoe laat het is. Als we de hele wandeling afmaken is het waarschijnlijk donker. als we over zijn.  Dan lonkt ook nog eens de cappucino bij de molen van Bels. Het besluit is snel genomen, we sluiten bij Bels de schitterende wandeling af.

boomklever

groene specht

groene specht

groene specht

groene specht

grote bonte specht

pimpelmees

Waterpieper

Johan en ik vertrekken om 9.20u en gaan richting Oosterweilanden. Het water van de zandafgraving staat hoog, daardoor geen mooi strand waar vogels kunnen verblijven. Dan richting Rouwbloksweg. We treffen Everard die ook op zoek is naar vogels. Hij (zelfs hij) lijkt vandaag niet veel te vinden. We maken een gezellig praatje  waar Hans ook bij aansluit. Deze man reist heel wat af in Europa en maakt prachtige foto's. Omdat we in ieder geval nog ons geluk willen beproeven om vogels te zien gaan we naar de Engbertsdijksvenen. Wat dacht je?  Dit gebied lijkt wel uitgestorven, op enkele pimpelmezen, koolmezen en een bonte specht na. Met veel speurwerk zien we toch in de verte de klapekster. Te ver weg voor een foto. Iets meer geluk hebben we bij een van de vennen in het gebied. Waterpiepers. Deze vogels komen vanuit de bergen naar lagergelegen gebieden om de wintermaanden door te komen. 'Was het maar weer lente' verzuchten we...

Rondje Genseler vijvers

Johan en ik lopen een rondje Genseler vijvers. Het is koud vandaag en de chillfactor speelt ons parten. Een groot deel van de vijvers is dichtgevroren, een deel is gelukkig nog te bevissen door ijsvogels. We zien ze in eerste instantie niet. Kuifeenden, zwanen en aalscholvers zijn wel te zien. Als we ons rondje bijna hebben afgemaakt kijken we nog even bij de plek waar ik de ijsvogels gisteren gezien heb. Het vrouwtje zit een eindje verderop in een boom en vliegt toch nog weg. We zien de richting waarin en treffen de ijsvogel aan bij een sloot, vlak boven het water. We storen haar niet maar maken wel een paar foto's. Morgen treedt de dooi in, de blauwe flits zal daar blij mee zijn.

kuifeenden

jonge zwaan

zwanen

aalscholver

ijsvogel

ijsvogel

Genseler in de winter

Ik ben wegens enig lichamelijk malheur enkele dagen niet buiten geweest. Het prachtige winterweer nodigt mij uit om toch de stap te wagen. Met balaklava (niet te verwarren met baklava), extra sjaal en muts begeeef ik me naar buiten. Bij de sloot let ik extra op, er ligt geen ijs op. Hier zou de ijsvogel zich op kunnen houden. En ja hoor, daar is het vrouwtje. Ze zal het best moeilijk hebben in deze tijd. Ik blijf op gepaste afstand. Het mannetje zie ik ook maar zet ik niet op de foto. Hij blijft goed verscholen tussen de takken. Vanuit mijn ooghoek zie ik een grote bonte specht. Ik sta een tijdlang te genieten en ga verder over de Genselerweg als de ijsvogel verder trekt. Een pimpelmees op een tak is mooi, maar wat te denken van een staartmees? 

ijsvogel (vrouw)

ijsvogel

ijsvogel

daar gaat ze

grote bonte specht

grote bonte specht

pimpelmees

staartmees

staartmees

Winterwandeling Twickel

Nancy en ik hebben zin om een winterwandeling te maken. Wat is er nu mooier dan een tochtje vanaf huis door het Twickelse bos? Mijn camera gaat mee om wat sfeerplaatjes te kunnen maken. Als we langs de Genseler vijver lopen zien we vier muskuseenden in de sneeuwlaag op het ijs. In de winter schijnen er tussen de 300 en 600 muskuseenden in het wild in Nederland te verblijven. De eenden op de vijver zijn hoogstwaarschijnlijk gedomesticeerde eenden. In de verte horen we 'de Oale Roop', het geluid van een midwinterhoorn. We zien een buizerd op een paal, geen bijzondere waarneming maar het winterse sfeertje komt goed uit de verf. Een man met midwinterhoorn loopt richting kasteel Twickel. Ik besef dat het vandaag 6 januari is (Driekoningen), de laatste dag dat er op de midwinterhoorn geblazen wordt. Even later stopt hij bij de Twickeler vaart en blaast over het water. De roodborst lijkt zich er weinig van aan te trekken, hij ziet de speler niet als concurrent. Een paar staartmezen zitten hoog in de boom. Het valt nog niet mee om er een vast te leggen op de foto. Een nog grotere uitdaging is het fotograferen van de goudhaan iets verderop in een spar. Als we na negen kilometer terugkomen langs de vijver treffen we nog enkele aalscholvers aan die de wijk overzien. En dan is het tijd voor warme chocolademelk.

muskuseenden

buizerd

midwinterhoorn

midwinterhoorn

roodborst

staartmees

goudhaan

goudhaan

aalscholver

Wierdense veld

Het is een heldere, koude dag. Johan haalt me om 9.00u op en we vertrekken naar de Engbertsdijksvenen. Onze verwachtingen zijn hooggespannen. Maar wat wel vaker gebeurt is hier nu ook aan de hand: verwachtingen komen niet uit. Niet in de Engbertsdijksvenen tenminste. We maken weliswaar een prachtige winterwandeling, maar de vogels laten zich niet zien. Dan maar richting Zunasche heide om te kijken of de steenuil 'thuis' is. Thuis betekent een boerderij aan de Schoneveldsweg. Opnieuw een lichte teleurstelling. Kraanvogels? Nee, ook niet. Zouden vogels bij het Wierdense veld ons beter gezind zijn? Het is het proberen waard. Als we arriveren zien we verschillende auto's langs de weg staan en bij beter kijken degenen die er uitgestapt waren met camera's in de aanslag. Het onderwerp blijkt de grijze wouw die we er al vaker gezien hebben (op afstand). De vogel is aan het jagen, een buitenkans voor ons. De telelens is absoluut noodzakelijk bij de afstand tot het onderwerp. Met het blote oog is de wouw gemakkelijk te verwarren met een duif, een kokmeeuw of sneeuwbal. Omdat we toch in de buurt zijn kijken we nog naar de ransuil in dezelfde boom als de vorige keer.  We gaan toch tevreden huiswaarts. Haast overbodig te vermelden dat we tot twee keer toe koffie hebben gedronken.