dinsdag 24 januari 2023

Wandelen Reggedal (bij Enter)

De wekker roept me uit een diepe slaap. Het is nog helemaal donker. O ja, het rolluik is nog naar beneden.  Het ochtendlicht neemt toe naarmate het rolluik omhoog gaat. 7.20u, Johan en Joke staan om 8.15u voor de deur. Ook zij houden, net als wij, van betrouwbare afspraken. De auto wordt geparkeerd aan de rand van Rectum. Je weet niet waar dat ligt? Vlakbij Wierden, een stukje verder dan Almelo. De wandelroute staat op het navigatiesysteem dat Johan en ik beiden hebben. Johan vertelt me dat de wandeling bij zonlicht heel fraai is. Hij probeert me te waarschuwen voor een teleurstelling, omdat de zon zich nu niet laat zien. Was niet nodig. Ook bij het weer van vandaag, grijs en vrij koud, is de wandeling buitengewoon mooi. Als we bij de Enterse Zomp aankomen, worden we vriendelijk ontvangen. We bekijken in de loods het vakwerk van ambachtslieden. Met een mengeling van Twentse nuchterheid en gepaste trots toont een timmerman op leeftijd de zomp in aanbouw. Op leeftijd? Ja, net als wij.

Ik heb geen foto's van de zomp, wel van andere onderwerpen die we tegenkomen op de wandeling.






dinsdag 17 januari 2023

Lutterzand

We wandelen ruim 15 kilometer in het Lutterzand en het Beuninger Achterveld. Na dagen met wolkenvelden en regen is het ineens prachtig weer. De temperatuur ligt rond de 6 graden. We zien en horen veel spechten. Wat ons verbaast is de kievit in het gras. In januari. De Dinkel voert regenwater af en treedt buiten haar oevers. Het lijkt wel alsof we vandaag de enigen zijn in dit mooie stukje Twente. Nee, toch een paar wandelaars die stevig doorstappen en een dame die haar hond uit laat. Aan een tak hangt een waterdruppel.De zon lijkt erin gevangen.







maandag 2 januari 2023

Januari 2023

Vandaag een wandeling gemaakt vanuit huis naar het Overstromingsgebied Woolde. Op en rond het water waren veel watervogels te zien. Een tiental grote zilverreigers vloog op. De ganzen waren wat minder schrikachtig en leken welwillend te poseren. Die bruin witte gans met knobbel kende ik niet. Op internet vond ik dat deze Chinese knobbelgans oorspronkelijk uit China en Japan komt en afstamt van de zwaangans, die al 3500 jaar geleden in China is gedomesticeerd. Het schijnt dat je deze variant in wildvorm niet vaak in Nederland tegenkomt. Ik heb geluk gehad dus. En dat op een regenachtige dag begin januari.

Chinese knobbelgans

                                                             watervogels op de plas



                                               kippen op een (mest)hoop

woensdag 7 december 2022

Brazilië

Nancy en ik hebben onze zoon en schoondochter bezocht in Brazilië. Om specifieker te zijn, Rio de Janeiro. Naast de fantastische familiemomenten die we hebben ervaren, hebben we ook onze ogen uitgekeken in de natuur. Zelfs ín Rio is de natuur nooit ver weg. Bijzondere ervaringen voor mij als vogelliefhebber waren bezoeken aan de botanische tuin. Stel je daar geen parkje bij voor, maar een uitgestrekt gebied, aansluitend aan de jungle rond de stad. Op drie grote borden staan afbeeldingen van vogels die je in het park kunt tegenkomen. Wel, ik heb ze lang niet allemaal gezien, maar de vogels die ik wel zag hebben indruk op me gemaakt. Hieronder staan er een stel.


Allereerst is er de toekan, met de prachtige Portugese naam 'Tucano-de-bicco-preto.' Ik had me al voor de reis voorgenomen om de toekan te fotograferen. Op drie plaatsen ben ik deze vogel tegengekomen. Bij Forte Duque de Caxias, een militair complex aan een uiteinde van Copacabana, bij de watervallen van Iguazu op de grens van Brazilië en Argentinië en dus in de botanische tuin.


Dit is de grote kiskadie. Het informatiebord toont de Braziliaanse naam 'bem-te-vi'. Als dat geen onomatopee is, weet ik het ook niet meer. De roep is onmiskenbaar, hoewel Nancy telkens 'MTV' dacht te horen. Een prachtige gele buik en zwarte strepen over de ogen maken de vogel tot iets bijzonders. Hoewel, je ziet ze relatief veel.

De Jacupemba, in het Nederlands 'witvoorhoofdsjakohoen' zat op een tak schuin boven me en bleef rustig zitten. Voor een amateurfotograaf als ik een buitenkansje.

Dit fraaie vogeltje draagt de naam 'tico tico'. Hij (zij?) nam een bad. Geen overbodige luxe op een dag waar de temperatuur al snel richting 34 graden ging. En dat in de lente, 's zomers wordt het nog veel warmer.


De maskerwatertiran ('lavadeira mascarada' ) draagt niet voor niets deze naam. De tekening over de ogen  maakt dit schepsel tot een aantrekkelijke verschijning.


Isla Grande is, zoals de naam al doet vermoeden, een groot eiland op enkele uren rijden van Rio de Janeiro. We zijn er vier dagen geweest. Ook daar heb ik vogels (en andere dieren) gespot.


Deze vogel doet het meest denken aan 'onze' kievit. Het is dan ook een kievit, de 'Chileense kievit'.


Erg lang bleef de kievit niet zitten. Een paar vleugelslagen en weg. De foto is niet helemaal scherp, maar toch word ik er zelf blij van.


Op grote afstand zag ik deze visarend. Voedsel genoeg in de wateren rond Isla Grande.



De zwarte gier is een indrukwekkende verschijning. De snavel is puntig en sterk. Een kadaver kan er vakkundig mee worden ontleed.

Over deze vogel kan ik niet veel schrijven. Ik weet de naam niet, noch weet ik welk geluid deze voortbrengt. Ik weet alleen dat ik de vogel prachtig vind. Het rode petje, de blauwe zweem van de veren en de typisch gevormde staart brengen mij ertoe om goed te zoeken naar, om het even, de Braziliaanse of Nederlandse naam...



En dan zou dit de saffraangors moeten zijn.


En heb ik dan alleen vogels gespot? Nee.


Deze diertjes kom je veelvuldig in de jungle tegen. Het zijn penseelaapjes (hoe komen ze er op?), of marmosets.


Bij de watervallen van Iguazu viel deze hagedis te bewonderen. Een Braziliaan zei dat het absoluut geen leguaan is. Het is een lizard!





zondag 9 oktober 2022

Aamsveenwandeling

Als je graag natte voeten wilt halen, kun je meestal wel in het Aamsveen terecht. Een lange tijd van droogte maakt het vandaag mogelijk om droge voeten te houden. Deze wandeling van Truus Wijnen ( http://overwandelengesproken.blogspot.com ) is 8,7 km lang en gaat dwars door het Aamsveen. Er zijn vandaag niet veel vogels, op enkele vluchten ganzen na. De Lakenvelder stier in een weiland aan de route is indrukwekkend. Moet je die kop zien.





donderdag 6 oktober 2022

Wat is de natuur toch prachtig. Op een wandeling van een paar uur in Oele en Twickel kom je heel wat fraais tegen. De drie tamme kastanjes zijn ontroerend mooi zoals ze in de bolster tegen elkaar liggen. 

    Vijver in Twickel

    Juweeltje van de natuur, tamme kastanjes

    Dennenvoetzwam

    Kleurenpracht

    Eekhoorntjesbrood

    Zwam op hout


   Witte kwikstaart


maandag 3 oktober 2022

Bronsttijd op de Veluwe

Om 5.15u gaat de wekker. Na een kort ochtendritueel richting verzamelplaats, waar we met 9 mensen van  paddenwerkgroep Hengelo hebben afgesproken. Regelmatig is er een excursie, op initiatief van Adri Schols, voorzitter van de werkgroep. Net voor zonsopkomst staan we bij het scherm en houden verrekijkers en fotocamera's gereed. De reis is niet voor niets. Een groep hindes heeft gezelschap van een imposante bok. Dit bronstig edelhert houdt de roedel goed in de gaten. Wat een prachtig gezicht.






Het geluid bij onderstaand filmpje is later toegevoegd, de opname is origineel